Travel Journal

Ayacucho!!

(Monday 5 May 2008) by Aafke Lenaerts
Veel te kort dus 4 en een halve dag in Ayacucho en ik had er ook niet aan gedacht dat ik in het weekend niet veel kan zien van het project :-(
Maar goed, ik ben aangekomen in het nieuwe kantoor waar ik met veel jaloezie Enids dramatherapielokaal bewonderd heb en kennis heb gemaakt met Fredy4s hijos.
Daarna ben ik met Ivan naar het vrijwilligershuis gegaan, waar we Angela gebeld hebben, die ziek in bed lag, maar bereid was om zich speciaal voor mij uit bed te hijsen :-*

Vrijdag ben ik met Angela naar het oude kantoor gegaan. Dat is nu een opvang voor gehandicapte kinderen. Het is echt prachtig geworden, maar ik had helaas geen camera bij me :-( dus ik kan het niet showen. Maar echt heel leuk met een snoezelhoek en speelgoed om zintuigen en de grove en fijne motoriek te stimuleren. Daarna ben ik naar San Josi gegaan. Een lokaal waar Mama Alice pas sinds een maand actief is. Ik ken de kinderen niet, maar ze begroeten me alsof ze mij wel al jaren kennen, dus het is meteen leuk. De rest van de middag heb ik gevoetbald en gevollyed, puzzles gemaakt en spelletjes gedaan :-) Zaterdag ben ik met Ivan mee gegaan naar zijn lokaal, waar echt de jongens van de straat opgevangen worden. Geen huiswerk of verplichtingen hier. De jongens kunnen muziek luisteren, douchen, koken, hun kleren wassen en een beetje klieren. Als ik er ben zijn er maar 2 jongens, dus het is heel rustig. Ik help een beetje met koken en ze zijn teleurgesteld als ik niet mee blijf eten, maar gezien de enorme hoeveelheden rauwe rode ui, vind ik het zelf niet zo erg. 4s Avonds ga ik pas voor het eerst Fredys nieuwe huis bewonderen. Angela en ik zouden hier helpen met koken, maar we komen allebei op de Peruaanse tijd aanzeilen en houden vervolgens een watergevecht, dus of we echt veel geholpen hebben... :-D
Ik ben echt kapot na het eten, maar ik word meegesleurd naar een discotheek en als ik daar ben is het natuurlijk toch weer leuk. Ik moet alleen blijven dansen anders val ik in slaap, waardoor het natuurlijk lijkt alsof ik barst van de energie en het steeds later en later wordt. x-|
We zouden eigenlijk de dag erna om 8 uur gaan wandelen, maar we besluiten om de wekker maar uit de laten. Uiteindelijk ben ik de eerste die om 11 uur uit bed komt...
We maken uiteindelijk een relaxte wandeling (Angela: ze lopen hier met pistolen rond. Nee echt serieus. Of met een mes. Als jullie hier persi willen lopen...) langs de rivier, om uiteindelijk bij de mirador uit te komen. Ik ben weer de camera vergeten, dus buiten het feit dat ik de hele tijd moet horen dat ieder moment mijn keel doorgesneden kan worden, word ik ook nog voortdurend bedankt voor het niet meenemen van mijn fototoestel. :-|
Niettemin genieten we van het uitzicht, ware het niet dat Ivan een rode pijl boven zijn hoofd schijnt te hebben met het opschrift: VERKOOP HIER UW POPCORN, want een meisje blijft maar aan hem kleven met de vraag of hij popcorn wil kopen. Ik heb het idee dat dit wel een van de weinige plekken in Ayacucho is waar gringos en rijke mensen komen. Maar nogmaals: het uitzicht is echt prachtig.
En het is echt ongelooflijk: we komen gewoon weer thuis, zonder beroofd, verkracht en in elkaar geslagen te zijn...

Vandaag hoop ik nog naar Keiko Sofia te gaan, zodat ik ook nog wat kinderen kan zien die ik ken en dan ga ik vanavond al weer op weg naar Lima... :-(

  • vraagteken by papa
  • conclusie by mama
  • Hmmmz... by Judith
    • Ayacucho... by Aafke Lenaerts
  • het zit erop by mama


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2019 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active